Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και το «σωτήριο» «κούρεμα» του χρέους...


Γύρω από το ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών ξετυλίγεται τις τελευταίες μέρες μια έντονη αντιπαράθεση κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ. «Λάδι στη φωτιά» έριξε ένα δημοσίευμα ξένης εφημερίδας που έκανε λόγο για ανάγκη χρηματοδότησης των τραπεζών με επιπλέον 20 δισ. Πίσω από τους αριθμούς κρύβονται οξυνόμενες αντιθέσεις τμημάτων του κεφαλαίου και ιμπεριαλιστικών κέντρων για τη διαχείριση της κρίσης σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και για το μέλλον των ελληνικών τραπεζικών ομίλων.

Η διαπάλη για το ύψος της νέας ανακεφαλαιοποίησης
Τα 40 δισ. που τοποθετήθηκαν στις τράπεζες για την ανακεφαλαιοποίησή τους δεν ήταν αρκετά, αφού η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει και η απαξίωση κεφαλαίου γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη. Απαιτείται νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, χωρίς ωστόσο να συμφωνούν όλοι για το ύψος των απαιτούμενων κεφαλαίων. Η αφορμή για τη διαφωνία είναι ο τρόπος εφαρμογής των συμβατικών κανόνων υπολογισμού των αναγκών πρόσθετων κεφαλαίων.
Η ελληνική κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδας ανέθεσαν στην αμερικανική εταιρεία «BlackRock» να υπολογίσει τις νέες, πρόσθετες κεφαλαιακές απαιτήσεις των τραπεζών, ακριβώς όπως έκανε και στον πρώτο γύρο ανακεφαλαιοποίησης, ενώ η έκθεση της εταιρείας δεν έχει ακόμα δει το φως της δημοσιότητας.
Η κυβέρνηση διέρρεε όλο το προηγούμενο διάστημα πως οι πρόσθετες κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών ήταν σχετικά χαμηλές, περίπου στα 5 δισ. ευρώ, και συνεπώς καλύπτονταν από τα διαθέσιμα κεφάλαια του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (των 10 δισ. ευρώ), εμφανίζοντας το χαμηλό ύψος των κεφαλαιακών αναγκών ως επιτυχία της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής και «γλυκοκοιτάζοντας» τα υπόλοιπα 5 περίπου δισ. από τον κορβανά του ΤΧΣ για να καλύψει το χρηματοδοτικό κενό των επόμενων ετών.
Ωστόσο, αυτήν την εικόνα ήρθε να χαλάσει ένα δημοσίευμα των «Financial Times», βάσει του οποίου το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκτιμά τις πρόσθετες κεφαλαιακές ανάγκες για τις ελληνικές τράπεζες σε πολύ υψηλότερα επίπεδα, στα 20 δισ. ευρώ. Η υψηλή αποτίμηση των πρόσθετων κεφαλαιακών αναγκών των ελληνικών τραπεζών «κηλιδώνει» την κυβερνητική προπαγάνδα περί επιτυχίας στη διαχείριση της οικονομίας και δυσκολεύει σημαντικά και τη δημοσιονομική διαχείριση, αφού ακόμα και αν τα πρόσθετα κεφάλαια δεν προέλθουν από κρατικό δανεισμό, αφαιρεί τη δυνατότητα αξιοποίησης των 5 δισ. ευρώ από το ΤΧΣ, τα οποία η κυβέρνηση ήθελε να αξιοποιήσει για την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού.
Για το λόγο αυτό, το σχετικό δημοσίευμα στοχοποιήθηκε έντονα από τον φιλοκυβερνητικό αστικό Τύπο, με χαρακτηρισμούς όπως «προβοκατόρικο», ενώ το ΔΝΤ κατηγορήθηκε ως «αναρμόδιο» για να υπολογίζει την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε αρχικά το δημοσίευμα ως δημοσίευμα - ΣΟΚ που πέφτει ως «βαριά σκιά» πάνω στις διαπραγματεύσεις. Στη συνέχεια, υποστήριξε πως οι κυβερνητικές εκτιμήσεις για άνοιγμα των 5 δισ. δεν λαμβάνουν υπόψη τα επιχειρηματικά δάνεια και τα νέα τεστ, με αυστηρότερα κριτήρια, στα οποία θα πρέπει να υποβληθούν οι τράπεζες μέσα στο επόμενο διάστημα, υποστηρίζοντας πρακτικά μια θέση επίσης αμφισβήτησης των κυβερνητικών στοιχείων.
Η μεγάλη παρτίδα...
Οι πραγματικές αιτίες των «διαφωνιών», σχετικά με το ύψος των πρόσθετων κεφαλαίων, είναι διαφορετικές. Εκφράζουν τις οξυνόμενες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις για τη διαχείριση της κρίσης, για την κατανομή της απαξίωσης των κεφαλαίων, αλλά και την αντιπαράθεση ανάμεσα σε διαφορετικές μερίδες του κεφαλαίου για το ποιος θα ελέγχει τις ελληνικές τράπεζες.
Υψηλότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις, όπως πιέζει το ΔΝΤ, σημαίνει ότι θα είναι αδύνατη η συγκέντρωση των απαραίτητων κεφαλαίων από τους σημερινούς υφιστάμενους μεγαλομετόχους και ότι η νέα κρατική συνδρομή θα είναι απαραίτητη, που με τη σειρά της θα οδηγήσει σε αλλαγή ιδιοκτησίας των εγχώριων τραπεζικών ομίλων. Συγχρόνως, αναπτύσσεται και μια αντιπαράθεση σχετικά με τον μηχανισμό της ανακεφαλαιοποίησης. Οι υφιστάμενοι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών διεκδικούν ευνοϊκές ρυθμίσεις, ώστε να διατηρήσουν την ιδιοκτησία των τραπεζικών ομίλων, ενώ απ' την άλλη, μια σειρά μεγάλα τραπεζικά μονοπώλια πιέζουν για να αποκτήσουν μετοχικά πακέτα των ελληνικών τραπεζών.
Στην πραγματικότητα, όταν αφαιρεθεί η μάσκα, η διαπάλη για το ύψος των πρόσθετων κεφαλαίων και τη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης είναι κομμάτι μιας μεγάλης παρτίδας, εγχώριων και ξένων τμημάτων του κεφαλαίου, ιμπεριαλιστικών κέντρων για τον έλεγχο των τραπεζών που εδρεύουν στη χώρα.
Κυρίως, όμως, η διαπάλη για το ύψος της ανακεφαλαιοποίησης κρύβει μια πολύ γενικότερη και πιο οξεία αντιπαράθεση. Εντάσσεται στις αντιθέσεις Γερμανίας - ΗΠΑ και τις αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ, που σχετίζονται με τη διαχείριση της κρίσης, τη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική, και τελικά με την όξυνση ανισόμετρης ανάπτυξης στο εσωτερικό της ΕΕ και τα αποκλίνοντα συμφέροντα των ομίλων σε κάθε κράτος.
Οι εκτιμήσεις που αποδίδονται στο ΔΝΤ πρακτικά «τορπιλίζουν» τη φερεγγυότητα της δημοσιονομικής πολιτικής στην Ελλάδα, ενισχύοντας τη θέση περί «καταστρεπτικής πολιτικής Μέρκελ», και ανοίγοντας το δρόμο για τις φωνές που ζητούν μια διαφορετική, νεοκεϋνσιανή δημοσιονομική διαχείριση. Ταυτόχρονα, υποδηλώνουν πως υπάρχει ανάγκη πρόσθετου δανεισμού προς το ελληνικό κράτος για τη διασφάλιση των τραπεζών. Οχι απλά αφαιρείται το «μαξιλάρι» των 5 δισ. του ΤΧΣ για την κάλυψη του υφιστάμενου «δημοσιονομικού κενού», αλλά το τελευταίο αυξάνεται και δημιουργείται η ανάγκη νέου κρατικού δανεισμού. Το ελληνικό χρέος φωτογραφίζεται, για μια ακόμα φορά, ως «μη βιώσιμο» και με τον τρόπο αυτό ενισχύει τη θέση του ΔΝΤ περί ανάγκης «κουρέματος» του ελληνικού κρατικού χρέους, που μεταφράζεται σε διαγραφή χρέους, το οποίο βρίσκεται στα χέρια των υπόλοιπων κρατών - μελών της ΕΕ.
Ενα τέτοιο «κούρεμα» χρέους θα αποτελούσε προηγούμενο για τη διαχείριση του κρατικού χρέους των κρατών της Ευρωζώνης γενικότερα, αφού και τα υπόλοιπα υπερχρεωμένα κράτη - μέλη θα επιζητούσαν μια τέτοια λύση, μεταφέροντας το βάρος της κρίσης προς τα λιγότερο χρεωμένα κράτη της ΕΕ, δηλαδή κυρίως τη Γερμανία. Η ανισόμετρη καπιταλιστική ανάπτυξη στο εσωτερικό της Ευρωζώνης, που επιταχύνθηκε και απ' την εκδήλωση της κρίσης, οδηγεί σε απόκλιση των οικονομικών δεδομένων και των συμφερόντων ανάμεσα στα κράτη - μέλη. Σημειώνουμε πως το κρατικό χρέος της Γερμανίας είναι 80% του ΑΕΠ και μειώνεται, της Γαλλίας είναι 100% ενώ της Ιταλίας υπερβαίνει το 120% του ΑΕΠ. Μια τέτοια λύση διαχείρισης του κρατικού χρέους με «κούρεμα» βρίσκει σημαντικούς υποστηρικτές στις υπερχρεωμένες χώρες. Τελικά, η παρέμβαση του ΔΝΤ εντάσσεται στη στήριξη των ΗΠΑ στις χώρες της ΕΕ που πιέζουν για μια διαφορετική οικονομική διαχείριση απέναντι στη Γερμανία.
Η αποπροσανατολιστική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ
Ενα τέτοιο «κούρεμα» του ελληνικού κρατικού χρέους δε θα ωφελούσε τα λαϊκά στρώματα. Στόχος του θα ήταν να εξασφαλιστούν επιπλέον πόροι για τη χρηματοδότηση των μονοπωλιακών ομίλων, ενώ τα λαϊκά στρώματα θα συνέχιζαν να ιδρώνουν για να διασφαλίζεται η ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη του κεφαλαίου. Αλλωστε, η τοποθέτηση του Αλ. Τσίπρα για περικοπή χρέους, ώστε να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό, δηλαδή για περικοπή του χρέους, ώστε να μπορεί να υλοποιηθεί η σημερινή αντιλαϊκή πολιτική που καταδικάζει τη λαϊκή πλειοψηφία στην εξαθλίωση είναι αποκαλυπτική. Στην πραγματικότητα, η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων δεν έχει ως αιτία τον υψηλό κρατικό δανεισμό της χώρας. Αντίθετα, απαντά στην ανάγκη των μονοπωλιακών ομίλων για φθηνότερη εργατική δύναμη, ώστε να αντεπεξέλθουν στον ανελέητο και συνεχώς οξυνόμενο διεθνή ανταγωνισμό. Γι' αυτό και τέτοια μέτρα λαμβάνονται σε ολόκληρη την ΕΕ, ανεξάρτητα από το χρέος και την ύπαρξη μνημονίων ή τρόικας. Λαμβάνονται σε ολόκληρο τον κόσμο, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι εθνικό νόμισμα. Στην πραγματικότητα, αιτία της επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων είναι ο ίδιος ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής. Καμιά αστική διαχείριση, εντός ή εκτός Ευρώ, εντός ή εκτός ΕΕ, που διατηρεί το κέρδος ως κίνητρο της κοινωνικής παραγωγής, στην οποία τα κλειδιά της οικονομίας βρίσκονται στα χέρια των μονοπωλίων δε θα σημάνει άσπρη μέρα για τους εργαζόμενους.
Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ που τελικά υποστηρίζει ότι ένας κρατικός τραπεζικός τομέας μπορεί στον καπιταλισμό να δρα φιλολαϊκά είναι λαθεμένη και αποπροσανατολιστική.
Οι τράπεζες στον καπιταλισμό, κρατικές ή ιδιωτικές, δανείζουν κεφάλαια με γνώμονα το ποσοστό κέρδους και μια τράπεζα που θα είχε διαφορετικά κριτήρια δε θα μπορούσε να λειτουργήσει, δε θα έδινε ικανοποιητικές αποδόσεις στις καταθέσεις της και δε θα συγκέντρωνε κεφάλαια από την αγορά, τελικά θα έκλεινε. Γι' αυτό και οι ελληνικές κρατικές τράπεζες δεν έδρασαν και δεν θα μπορούσαν να δράσουν φιλολαϊκά. Ας θυμηθούμε το παράδειγμα της ΑΤΕ που κυριολεκτικά έστυψε εκατομμύρια αγρότες και υποθήκευσε μεγάλο τμήμα της αγροτικής γης. `Η ας σκεφτούμε πόσο φιλολαϊκή ήταν η δράση της Εθνικής Τράπεζας, μεγαλομέτοχος της οποίας τις προηγούμενες δεκαετίες, ήταν τελικά το ελληνικό κράτος, που επέλεγε και τον κάθε φορά διοικητή της. Αλλωστε, η ομολογία του Αλ. Τσίπρα ότι το τραπεζικό μοντέλο του ΣΥΡΙΖΑ «έγινε πρόσφατα και στις ΗΠΑ και στη Βρετανία» αποκαλύπτει ότι οι φιλολαϊκές τράπεζες που ονειρεύεται είναι σαν και αυτές που στις ΗΠΑ έχουν προχωρήσει σε σχεδόν 10 εκατ. κατασχέσεις την τελευταία τριετία...
Διέξοδος απ' τη σκοπιά των αναγκών μας
Κάθε τέτοια προσπάθεια, να διασφαλισθεί ένας φιλολαϊκός καπιταλισμός σκοντάφτει στην πραγματικότητα. Σκοντάφτει στο ότι το κεφάλαιο έχει ένα μόνο κριτήριο, και δεν μπορεί να έχει κανένα άλλο: Το μεγαλύτερο κέρδος.
Οι διαφορετικές προτάσεις διαχείρισης του καπιταλισμού που ακούγονται τελικά δεν αφορούν την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων. Αφορούν τα αντιτιθέμενα συμφέροντα μερίδων του κεφαλαίου, τη μεταξύ τους διαπάλη για το ποιος θα επικρατήσει.
Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να παγιδευτούν και να παλέψουν κάτω απ' τη σημαία του ενός ή του άλλου τμήματος του κεφαλαίου. Σήμερα, οι εργαζόμενοι έχουν ένα μόνο δρόμο. Ξεκινώντας από τη διεκδίκηση να πληρώσουν την κρίση τα μονοπώλια, να οργανώσουν τις δυνάμεις για την αποφασιστική σύγκρουση.
Οργανωμένα οι τραπεζοϋπάλληλοι να αντισταθούν στις απολύσεις στον τραπεζικό τομέα, στην κατεδάφιση μισθών και δικαιωμάτων που έρχονται με τις εξαγορές και τις συγχωνεύσεις. Οργανωμένα, μαζί με όλους τους εργαζόμενους να αντισταθούν στις κατασχέσεις σπιτιών και μικρών επιχειρήσεων για χρέη προς τις τράπεζες, να παλέψουν για την άμεση ανακούφιση των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Να οργανώσουν την πάλη τους, μέσα από το ταξικό εργατικό κίνημα, για το μονόδρομο ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών, την αποδέσμευση απ' την ΕΕ και μονομερή διαγραφή του χρέους με εργατική - λαϊκή εξουσία.

Του Γρηγόρη ΛΙΟΝΗ*
*Ο Γρηγόρης Λιονής είναι μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

Κόντρες για το ύψος της «ανακεφαλαιοποίησης»


Το ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζικών ομίλων, σε συνδυασμό με τους διαγνωστικούς ελέγχους για το ύψος των «επισφαλειών» τους είναι στην ατζέντα της «αξιολόγησης» από τα υψηλόβαθμα κλιμάκια τρόικας (ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ) που επανέρχονται στην Αθήνα την προσεχή Δευτέρα.

Αγνωστη παραμένει για την ώρα η νέα αύξηση των μετοχικών κεφαλαίων που θα απαιτηθεί για τη «θωράκιση» των τραπεζών, αν και σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις η βάση εκκίνησης διαμορφώνεται στα 4,5 δισ. ευρώ, από τα οποία 2 με 2,5 δισ. ευρώ αφορούν στην Eurobank. Οι κεφαλαιακές ανάγκες, ανάλογα και με το σενάριο εργασίας που τελικά θα επιλεγεί ως προς τους ρυθμούς του ΑΕΠ, ενδέχεται να φτάσουν και στα 8,5 δισ. ευρώ, εξέλιξη που θα δυσκολέψει τους τραπεζίτες.

Σύμφωνα με τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας, το ποσοστό των προβληματικών δανείων συνεχίζει να αυξάνει, ενώ η ανακοίνωση της έκθεσης για τα προβληματικά δάνεια από τη «BlackRock» ενδέχεται να φρενάρει τη χορήγηση νέων δανείων, όπως αυτά έχουν προσδιοριστεί με βάση τα επιχειρηματικά πλάνα. Σε αυτό το πλαίσιο και ενόψει της διαβούλευσης με την τρόικα, οι τραπεζίτες «προειδοποιούν» ότι τυχόν καθυστερήσεις στους ρυθμούς πιστωτικής επέκτασης ενδέχεται να εκτροχιάσουν το στόχο για ανάκαμψη της οικονομίας από το 2014.

Εν τω μεταξύ, στα 178 δισ. ευρώ, φτάνει η ονομαστική αξία των κρατικών ομολόγων (Ιρλανδίας, Ελλάδας, Ισπανίας, Ιταλίας, Πορτογαλίας) που βρίσκονται στο χαρτοφυλάκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Σύμφωνα με τον ισολογισμό της για το 2013, που δημοσιοποιήθηκε χτες, τα 25,4 δισ. αφορούν σε ελληνικά ομόλογα, τα οποία να σημειωθεί ότι εξαιρέθηκαν από το «κούρεμα» του 2012.

Οι «αναδυόμενες» στο επίκεντρο της Συνόδου των G20

Οι αναταράξεις στις αναδυόμενες αγορές βρίσκονται στην κορυφή της ατζέντας στη Σύνοδο των G20 που συνεδριάζει αυτό το Σαββατοκύριακο στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, Β. Σόιμπλε, οι αναδυόμενες οικονομίες «πρέπει πρώτα να εφαρμόσουν αυτά που πρέπει και μετά να ζητήσουν αλληλεγγύη».

Από την πλευρά του ο ΟΟΣΑ, με δηλώσεις του επικεφαλής οικονομολόγου Π. Παντοάν, διαπιστώνει ότι «η πορεία προς την ανάκαμψη είναι υποτονική» και ζητά από τους υπουργούς Οικονομικών των 20 πιο αναπτυγμένων οικονομιών μέτρα στήριξης της παγκόσμιας ανάπτυξης. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η επιβράδυνση των ρυθμών παραγωγικότητας και του παγκόσμιου εμπορίου είναι αποτέλεσμα της έλλειψης επενδύσεων, σημειώνοντας ότι «οι επενδύσεις στις περισσότερες αναπτυγμένες οικονομίες είναι κατώτερες των αναγκαίων για να διατηρηθούν υψηλότεροι δυνητικοί ρυθμοί ανάπτυξης. Σε πολλές αναδυόμενες οικονομίες - ιδιαίτερα στη Βραζιλία, στην Ινδία και στην Ινδονησία - οι επενδύσεις στις υποδομές δεν είναι επαρκείς για να στηρίξουν υψηλούς ρυθμούς εκβιομηχάνισης και αστικοποίησης».

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

Ηλεκτρονικό «φακέλωμα»


Συνεχίζεται και το 2014 (ξεκίνησε το 2013) το φακέλωμα των δαπανών των νοικοκυριών, που αφορούν στην εξόφληση των λογαριασμών για ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, τραπεζικά δάνεια κ.ά., στο πλαίσιο της διαμόρφωσης του ηλεκτρονικού περιουσιολογίου μετά την έκδοση νέας Υπουργικής Απόφασης.

Πιο συγκεκριμένα οι πρώην ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΟΤΕ κ.ά.), τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, ιδιωτικές κλινικές και εκπαιδευτήρια, υποχρεώνονται να αποστείλουν στο υπουργείο Οικονομιών τα ηλεκτρονικά αρχεία με τις δαπάνες για τον καθένα πελάτη τους, ενώ η προθεσμία υποβολής των στοιχείων για το έτος 2013 ορίστηκε η 28 Φλεβάρη.

Τα μέτρο εφαρμόζεται με πρόσχημα τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, κάτι που αποτελεί κοροϊδία ολκής, αφού προφανώς οι καπιταλιστές δεν θα πέσουν στο «δόκανο» της εφορίας από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ ή από τις τραπεζικές τους καταθέσεις και επομένως η «φοροθηλιά» θα σφιχτεί ακόμα περισσότερο στο λαιμό των λαϊκών νοικοκυριών.

Η Υπουργική Απόφαση προβλέπει:

Τα πιστωτικά ιδρύματα διαβιβάζουν στοιχεία όπως το ύψος των αναλήψεων, ακόμη και για αμελητέα ποσά, από τραπεζικούς λογαριασμούς, τα ποσά των τόκων, την αξία των συναλλαγών που διενεργήθηκαν μέσω πιστωτικών και χρεωστικών καρτών. Πρόσθετα στοιχεία ζητούνται για ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι στη διάρκεια του 2013 εμφάνισαν συνολική κίνηση χρεώσεων και πιστώσεων πάνω από 200.000 ευρώ και για τις κάθε είδους εταιρείες για ποσά πάνω από 300.000 ευρώ.

Πρώην ΔΕΚΟ και άλλοι πάροχοι διαβιβάζουν το ύψος της της δαπάνης για κάθε νοικοκυριό ξεχωριστά, μαζί με το ΑΦΜ του πελάτη τους. Ειδικά για τις εταιρείες ύδρευσης προβλέπεται η αποστολή των στοιχείων για καταναλώσεις πάνω από 1.000 ευρώ το χρόνο.

Ιδιωτικά σχολεία Στοιχειώδους και Μέσης Εκπαίδευσης (με εξαίρεση τα Εσπερινά Γυμνάσια και Λύκεια και τα Ειδικά Σχολεία Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες) διαβιβάζουν ηλεκτρονική κατάσταση καταβληθέντων διδάκτρων και πληρωμών για πρόσθετες παροχές (μεταφορά μαθητών, διατροφή κλπ.).

Οι επιχειρήσεις ιδιωτικής ασφάλισης το περιεχόμενο των βεβαιώσεων που χορηγούν στους πελάτες τους για να τύχουν της ωφέλειας της μείωσης φόρου που προβλέπεται για την κατηγορία.

Τα νοσοκομεία διαβιβάζουν τα στοιχεία, το ΑΦΜ γιατρών και παραστατικά για την κάθε ιατρική πράξη.

Η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων του υπουργείου Οικονομικών μπορεί να διατηρήσει τα στοιχεία (για επεξεργασία και διενέργεια διασταυρώσεων) μέχρι και 6 χρόνια.

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

ΟΜΝΥΩ ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΜΟΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΗΣ


Όρκο ότι θα διαφυλάσσουν την αξιοπιστία του τραπεζικού συστήματος θα δίνουν οι εργαζόμενοι στα ολλανδικά πιστωτικά ιδρύματα, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg.

Τον προηγούμενο μήνα έγινε υποχρεωτικός ο όρκος για τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των ολλανδικών τραπεζών, καθώς η κυβέρνηση επιδιώκει να χαλιναγωγήσει το τραπεζικό σύστημα της χώρας που έχει ενεργητικό υπερτετραπλάσιο από το μέγεθος της ολλανδικής οικονομίας.

«Ορκίζομαι ότι θα κάνω ό,τι είναι δυνατόν για να διατηρήσω και ενισχύσω την εμπιστοσύνη στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Ο Θεός να με βοηθά» είναι ο πρώτος τέτοιος όρκος στην Ευρώπη, τον οποίο έδωσαν τον προηγούμενο μήνα τα μέλη διοικητικών συμβουλίων των ολλανδικών τραπεζών.

Από το δεύτερο εξάμηνο του 2014, το σύνολο των 90.000 ολλανδών εργαζομένων στις τράπεζες θα πρέπει να δώσει τον όρκο αυτό ή μία μη θρησκευτική διαβεβαίωση.

Ο πρόεδρος της Ένωσης Ολλανδικών Τραπεζών, Κρις Μπουίγινκ, δήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε στο Άμστερνταμ ότι τα τραπεζικά στελέχη που θα παραβιάζουν τους κανόνες ηθικής τάξης, θα τιμωρούνται. Ο αναθεωρημένος κώδικας θα ολοκληρωθεί τους επόμενους μήνες και οι πειθαρχικές κυρώσεις του θα εφαρμοσθούν από τις αρχές του επόμενου έτους, δήλωσε ο κ. Μπουίγινκ.

Σε όλο τον κόσμο, οι τραπεζίτες δυσκολεύονται να πείσουν την κοινή γνώμη ότι έχουν απομακρυνθεί από την ανήθικη συμπεριφορά που συνέβαλε στη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και κόστισε στους φορολογούμενους εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια για τη διάσωση των τραπεζών.

Η Ολλανδία απαιτεί από τους τραπεζίτες να επιβάλλουν αυστηρότερους κώδικες διαχείρισης, καθώς έχει δαπανήσει περισσότερα από 95 δισεκ. ευρώ για κεφαλαιακή ενίσχυση και εγγυήσεις για τη διάσωση τραπεζών τα τελευταία έξι χρόνια.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2014

Μαζί με τον υποσιτισμό, τη φυματίωση και την αμορφωσιά εισβάλλει και … ο Όμιλος στα σχολεία

Τη δεκαετία του ’90 όλα έδειχναν «φουσκωμένα» σαν τα έργα του Botero (που κοσμούν την Τράπεζα) και δεν ήταν μόνον τα λόγια που φούσκωναν μυαλά  και παραμόρφωναν την πραγματικότητα. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς: Ευρωπαϊκή Ένωση, ουρές στα ΑΤΜ για τα πρώτα ευρώ, ολυμπιάδα, ισχυρή Ελλάδα, η φάση ανάπτυξης και το πανίσχυρο ιδεολογικό ρεύμα της αστικής τάξης φούντωνε τις προσδοκίες της λαϊκής οικογένειας για ένα καλύτερο αύριο.  Εν μέσω θριαμβολογιών για τις επιτυχίες του λαϊκού καπιταλισμού, την αειφόρο ανάπτυξη, την κοινωνική συναίνεση, το κατά Φουκουγιάμα τέλος της ιστορίας και το τέλος της ταξικής πάλης, οι πορτοκαλί εφημερίδες έπειθαν τους αφελείς, και όχι μόνον, ότι μέσα σε μια-δυο συνεδριάσεις του ΧΑΑ βγάζεις αυτοκίνητο και σπίτι. Ήταν τότε που τα «παπαγαλάκια» κονόμαγαν, οι γειτονιές γέμιζαν ΕΛΔΕ, οι άεργοι και ηλικιωμένοι μαζεύονταν στα πατάρια τραπεζικών καταστημάτων να ζήσουν live τη συγκίνηση της συνεδρίασης του ΧΑΑ. Ήταν τότε που η άνοδος του δείκτη του ΧΑΑ γεννούσε σκιρτήματα … εθνικής ανάτασης, ο δρόμος μπροστά φαινόταν στρωμένος με ροδοπέταλα και η γέφυρα της «γαλέρας» προέβλεπε ότι ο δείκτης θα πιάσει τις 7.000 μονάδες. Κι ήταν πολλοί που πίστεψαν. Για ποιους άραγε τόσος συσσωρευμένος πλούτος σε αμοιβαία, ομόλογα, μετοχές, hedge funds κλπ; Για τους εργαζόμενους και το λαό; Όχι! Αυτοί από το λαό που πίστεψαν στο «όνειρο», τότε, χρεοκόπησαν.




Αλλά και για τους εργαζόμενους στις τράπεζες, τότε, η δουλειά ήταν «ήλιο με ήλιο», με ατομικά bonus και μετοχικά πακέτα για αμοιβή. Διότι, σε συνθήκες διευρυμένης καπιταλιστικής αναπαραγωγής κυριαρχούσαν παράλληλα τόσο η τάση μείωσης του εργατικού εισοδήματος, όσο και η αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Ήταν τότε που πολλοί τραπεζοϋπάλληλοι παίρναμε μετοχοδάνεια και γινόμασταν οι καλύτεροι πελάτες των αφεντικών μας, ενώ αυτοί μάζευαν αμύθητα κέρδη στα θησαυροφυλάκιά τους, εκφρασμένα σε διάφορες μορφές κεφαλαίου.



Από τότε κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι και αφού οι φτωχοί χρεοκόπησαν και οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι, σήμερα οι γειτονιές γέμισαν ενεχυροδανειστήρια, ενοικιαστήρια και πωλητήρια. Οι εκμεταλλευτές άδραξαν την ευκαιρία της κρίσης για νέα μέτρα σε βάρος των γνωστών υποζυγίων για να εκβιάσουν, για να πετύχουν ακόμα πιο φτηνούς εργαζόμενους. Για τους «τυχερούς» εργαζόμενους που ακόμα την έχουν, η δουλειά είναι πάλι «ήλιο με ήλιο», οι εργοδότες έχουν τζάμπα εργαζόμενους μέσω της επιδοτούμενης απασχόλησης, μήνες κρατάει η απλήρωτη εργασία και υποσχεσιολογία, χιλιάδες οι ανασφάλιστοι,  οι αυτοκτονίες είναι καθημερινό φαινόμενο, άνθρωποι πεθαίνουν από μαγκάλια, νοσοκομεία και σχολειά κλείνουν, παιδιά υποσιτίζονται και εγκαταλείπονται σε ιδρύματα. Τα καπάκια των υπονόμων δεν μπορούν να συγκρατήσουν τη μπόχα από τη σήψη και διαφθορά των «αυτοδημιούργητων» και των «επιτυχημένων» του καπιταλισμού, που έχει κατακλύσει τις ζωές μας. Ακόμα και σήμερα η γέφυρα της «γαλέρας» πιστεύει ότι αυτή η τεράστια καταστροφή ανθρώπινων ζωών έκανε το 2013 μια ... ενδιαφέρουσα χρονιά! Ο κυνισμός της αστικής τάξης σε όλο του το μεγαλείο. Με τον ίδιο κυνισμό δηλωνόταν από «αυτοδημιούργητο» στέλεχος πριν λίγο καιρό ότι ο Όμιλος δεν πληρώνει τις χιλιάδες υπερωρίες (εργάσιμες και σαββατοκύριακα) για τις πολυδιαφημιζόμενες ενοποιήσεις 6 τραπεζών, γιατί οι εργαζόμενοι πρέπει να δώσουν τον ελεύθερο χρόνο τους στην τράπεζα για … να ‘χουν δουλειά!



Τη στιγμή που η εξαθλίωση λαϊκών οικογενειών έχει πληρώσει χρυσό το δήθεν πρωτογενές πλεόνασμα, το τραπεζικό κεφάλαιο απαιτεί μεγαλύτερα πρωτογενή πλεονάσματα και φοροελαφρύνσεις για τη τάξη του, δηλαδή δουλεύετε τζάμπα, γίνετε σκλάβοι του 21ου αιώνα, γιατί μόνον έτσι οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές θα ξαναρίξουν στην παραγωγική διαδικασία όλα αυτά που έχουν συσσωρεύσει (υπερκέρδη καπιταλιστικής ανάπτυξης και χρήμα από τα δυσβάσταχτα για το λαό μέτρα) για να αναπαραχθούν ως κεφάλαιο, απαιτώντας νέα απλήρωτη εργασία για να την μετατρέψουν σε κέρδος τους. Αυτή είναι η λογική τους και απαιτούν να την ασπαστούμε εμείς οι εργαζόμενοι. Να τους είμαστε ευγνώμονες που μας δίνουν δουλειά, εμείς που παράγουμε όλο τον πλούτο τους. Πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας. Σ’ αυτή τους την προσπάθεια μόνιμος αρωγός είναι οι σύλλογοι – μορφώματα εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, που δηλητηριάζουν τις εργατικές συνειδήσεις με τη λογική της ταξικής συνεργασίας.



Δεν τους είναι αυτό αρκετό όμως. Για να εξασφαλίσουν την υποταγή των μελλοντικών εργαζομένων, πρέπει να μπολιαστούν, ιδιαίτερα οι νέες γενιές «των επιχειρηματικών δεξιοτήτων», με το «όπιο» του καπιταλιστικού ονείρου. Πρόκειται γι’ αυτές τις γενιές που τους λένε ανοιχτά ότι πρέπει στην αρχή του εργασιακού τους βίου να δουλεύουν τζάμπα, να συνηθίσουν την εργασιακή περιπλάνηση και να ψευτο-καταρτίζονται μέχρι τον τάφο. Έτσι προκύπτουν επώνυμες έδρες μονοπωλιακών εταιρειών σε ΑΕΙ. Έτσι προκύπτουν επιδοτούμενα επιμορφωτικά σεμινάρια “teachers4europe” για να εμφυσήσουν οράματα της Ε.Ε. σε παιδιά δημοτικού. Μόνιμος στόχος τους είναι να μην αμφισβητηθούν οι καπιταλιστικές σχέσεις ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Μόνιμη αγωνία του κεφαλαιοκράτη είναι να μην αμφισβητηθεί ποτέ η εξουσία του.



Έτσι, ταιριαστά με τους καιρούς, χέρι-χέρι με την αμορφωσιά, τις ασθένειες, την έλλειψη βιβλίων, τις απολύσεις δασκάλων, καθαριστριών, σχολικών φυλάκων, τον υποσιτισμό εισβάλει και ο Όμιλος στα σχολεία, όπως εισέβαλε με θυγατρικές και στα Βαλκάνια μετά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ, για να γαλουχήσει τις νέες γενιές στα ιδεώδη της ελεύθερης αγοράς και του κέρδους. Τι κι αν κλάδοι ολόκληροι ξεκληρίζονται, ήδη προ κρίσης (μεταξύ 1997-2002) 1.200.000 επαγγελματίες έβαλαν οριστικό λουκέτο. Τι κι αν βυθίζεται όλο και πιο κάτω ο τζίρος στο λιανεμπόριο. Τι κι αν σήμερα 400.000 μικρομεσαίοι επαγγελματίες δεν έχουν ιατροφαρμακευτική κάλυψη γιατί χρωστάνε στο ΤΕΒΕ.



Σύντομα, λοιπόν, χτυπάει το κουδούνι κι αρχίζουν τα μαθήματα, παράλληλα με την εκλεπτυσμένη προπαγάνδα των χορηγιών στην τέχνη και στον πολιτισμό και την ωμή παρέμβαση στα νεανικά μυαλά. Έτσι οι νέες γενιές των «αυτοδημιούργητων» επιφανών και εμπορευάμενων «επιτυχημένων» της καπιταλιστικής σαπουνόπερας, των μελλοντικών «success stories» της ρωμιοσύνης, θα γαλουχηθούν από τη βρεφική τους ηλικία με τα ιδεώδη της πιο στυγνής ίσως μορφής εκμετάλλευσης, όπως είναι η «τοκογλυφία» από τους κακοπληρωμένους, απογυμνωμένους από εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα τραπεζοϋπαλλήλους, junior & senior managers, account officers κλπ, πλην όμως μπροστάρηδες στον εθελοντισμό (καθότι οργανωσιακή υγεία, εθελοντισμός και εκμετάλλευση εκπορεύονται πακέτο από την εργοδοσία).



Απ’ την άλλη πλευρά, εμείς επιμένουμε να τους διδάσκουμε να αφομοιώσουν και να ακολουθήσουν στη ζωή τους τον ποιητικό λόγο, όπως κάποιου Μπρεχτ:



Μάθαινε και τ’ απλούστερα! Γι’ αυτούς

Που ο καιρός τους ήρθε

Ποτέ δεν είναι πολύ αργά! . . .

. . . Ξεκίνα. Πρέπει όλα να τα ξέρεις!

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία . . .

. . .Μάθαινε, γυναίκα στη κουζίνα!

Μάθαινε εξηντάχρονε!

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία!

Πεινασμένε άρπαξε το βιβλίο: είναι ένα όπλο

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία. . .

. . . Μην αφεθείς να πείθεσαι

Μάθε να βλέπεις ο ίδιος

Καθόλου δεν το ξέρεις

Έλεγξε το λογαριασμό

Εσύ θα τον πληρώσεις

Ψάξε με τα δάχτυλα κάθε σημάδι

Ρώτα:  πως βρέθηκε αυτό εδώ;

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία. 



και κάποιου Παλαμά:

Γύριζε (1908)

Γύριζε, μὴ σταθῇς ποτέ, ρίξε μια πέτρα μαύρη,
ὁ ψεύτης εἴδωλο εἶν᾿ ἐδῶ, τὸ προσκυνᾷ ἡ πλεμπάγια,
ἡ Ἀλήθεια τόπο νὰ σταθῇ μιὰ σπιθαμὴ δὲ θἄβρῃ.
Ἀλάργα. Μόρα τῆς ψυχῆς τῆς χώρας τὰ μουράγια.


Ἀπὸ θαμποὺς ντερβίσηδες καὶ στέρφους μανταρίνους
κι ἀπὸ τοὺς χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται.
Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! Χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.


Δὲν ἔχεις, Ὄλυμπε, θεούς, μηδὲ λεβέντες ἡ Ὄσσα,
ραγιάδες ἔχεις, μάννα γῆ, σκυφτοὺς γιὰ τὸ χαράτσι,
κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονοῦν τὴ θεία τραχιά σου γλώσσα,
τῶν Εὐρωπαίων περιγελᾷ καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι.


Καὶ δημοκόποι Κλέωνες καὶ λογοκόποι Ζωίλοι,
καὶ Μαμμωνᾶδες βάρβαροι, καὶ χαῦνοι λεβαντίνοι.
λύκοι, ὦ κοπάδια, οἱ πιστικοὶ καὶ ψωριασμένοι οἱ σκύλοι
κι οἱ χαροκόποι ἀδιάντροποι καὶ πόρνη ἡ Ρωμιοσύνη!

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΙ ΟΜΙΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΕ

 
ΠΗΓΗ: ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
 
Πεδίο αντιπαραθέσεων και οι «διαγνωστικοί έλεγχοι»
Παραμένουν υπό διαμόρφωση τα τελικά κριτήρια
 
Το γενικό περίγραμμα των «διαγνωστικών ελέγχων» γύρω από την «κεφαλαιακή επάρκεια» των τραπεζών της ΕΕ, ανακοίνωσε χτες η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (EBA). Στόχος είναι η αποτροπή κλυδωνισμών στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και των γενικότερων αναταράξεων που θα επέρχονταν, ενώ στη βάση των ευρημάτων θα προσδιοριστούν οι ανάγκες για τη λεγόμενη κεφαλαιακή θωράκιση των τραπεζών του ευρωπαϊκού χώρου, διαδικασία που θεωρείται απόλυτα βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε νέο κύκλο συγκέντρωσης.
Τα τελικά κριτήρια που θα επιλεγούν, στη βάση διαφόρων εναλλακτικών σεναρίων, όπως για τους ρυθμούς του ΑΕΠ, της ανεργίας κλπ., παραμένουν ακόμη υπό διαμόρφωση και προφανώς εντάσσονται στις γενικότερες αντιθέσεις που εκδηλώνονται στην ΕΕ. Οι εκτιμήσεις γύρω από το ΑΕΠ, τα ποσοστά της ανεργίας, τις τιμές των κατοικιών κ.λπ. συνδέονται με τις εκτιμήσεις γύρω από τη μελλοντική διαμόρφωση των τραπεζικών επισφαλειών και με τον υπολογισμό του ενεργητικού των τραπεζικών ομίλων.
Για παράδειγμα, στην περίπτωση των ελληνικών τραπεζών, αν το «ακραίο σενάριο» περιλαμβάνει πτώση του ΑΕΠ π.χ. 1,5%, τότε θα διογκωθούν παραπέρα και οι ανάγκες τους για νέα κεφάλαια. Σε αυτό το πλαίσιο, ακόμη και όσα προσδιορίζονται για τις ελληνικές τράπεζες στην τελευταία έκθεση της «BlackRock» (αδημοσίευτη για την ώρα), μπορεί και να αποδειχτούν κατώτερα των περιστάσεων και παρωχημένα. Με βάση το «καλό σενάριο» - που θα συνυπάρχει παράλληλα με το «εναλλακτικό» - οι ρυθμοί του ΑΕΠ για την κάθε ξεχωριστή οικονομία αναμένεται να υπολογιστούν στη βάση των προβλέψεων της Κομισιόν.
Η προσομοίωση ακραίων καταστάσεων σε επίπεδο ΕΕ θα διενεργηθεί σε δείγμα τουλάχιστον 124 τραπεζών της ΕΕ που καλύπτουν τουλάχιστον το 50% του κάθε εθνικού τραπεζικού τομέα και η αξιολόγηση θα αφορά την περίοδο μέχρι το 2016. Στα επιλεγόμενα κριτήρια περιλαμβάνονται οι πιστωτικοί κίνδυνοι, οι ειδικοί κίνδυνοι για κάθε ξεχωριστή χώρα, το ύψος των τιτλοποιημένων δανείων, το κόστος του διατραπεζικού δανεισμού κάθε τράπεζας, το οποίο συναρτάται με την πιστοληπτική αξιολόγηση των κρατών στα οποία είναι εγκατεστημένες.
Στο επίκεντρο της διαδικασίας αξιολόγησης των ντόπιων τραπεζικών ομίλων είναι και τα «προβληματικά» δάνεια που έχουν χορηγήσει στην πελατεία τους, με αιχμή τα μεγάλα επιχειρηματικά και ομολογιακά δάνεια που βγαίνουν στο «κόκκινο». Η Εθνική Τράπεζα δημιούργησε «Μονάδα Εταιρικών Πιστοδοτήσεων Ειδικής Διαχείρισης» στο πλαίσιο των συστάσεων που έχει απευθύνει η Τράπεζα της Ελλάδας (ΤτΕ). Το σχέδιο αναδιαρθρώσεων στους ελληνικούς τραπεζικούς ομίλους, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ΤτΕ, είναι η μείωση μεγεθών του ισολογισμού τους, μέσω των σχεδιαζόμενων πωλήσεων, συγχωνεύσεων και επιχειρηματικών συνεργιών θυγατρικών εταιρειών τους στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την ευρύτερη περιοχή.